Τόσα και τόσα “δεν πάμε καλά” έχουμε. Από το προηγούμενο δεν άλλαξαν και πολλά. Οπότε κόντρα στο ρέμα.. Όλα καλά θα πάνε!!!
Κι αν δε θέλουν να πάνε καλά, θα τα κάνουμε. Τρόποι υπάρχουν. Κάποτε και η “απλή” αισιοδοξία αρκεί, έτσι για να βάλει τους μοχλούς σε κίνηση, χωρίς να τους.. λαδώνει. Η πεταλούδα στην Αφρική και τα παγόβουνα στην Ανταρκτική που λέμε; Κάποια σχέση έχουν..
Άσε δε που αλλιώς κολλάει το μυαλό, στα ίδια και στα ίδια, ψάχνει λύσεις για το ένα, ξεχνάει το άλλο, ξαναγυρίζει πίσω και πάλι από την αρχή.
Γιαυτό θέλουμε κι εκτός από ένα μοχλό, κι ένα σταθερό σημείο να τον στηρίξουμε. Ο Αρχιμήδης αυτό έψαχνε εδώ και πολλά χρόνια για να κουνήσει τη Γη. Μπορεί να μην βρήκε το συγκεκριμένο, αλλά ήξερε τι χρειαζόταν. Μόνο που το ήξερε, γνώριζε τι μπορούσε να κάνει. Αυτό του αρκούσε. (Κάπου το είδα τώρα γραμμένο αυτό την ίδια εποχή, μόλις τώρα, αφού το σκέφτηκα. Α στο καλό! Σκασίλα μου, μόνος μου το σκέφτηκα, ωχού.. Ιδού παράδειγμα λοιπόν.. θα σκάσω γιαυτό, επειδή το είπαν κι άλλοι; )
Ίσως δεν βρήκα ακόμα τον μοχλό μου, ίσως έχω μια ιδέα κατά που να κοιτάξω. Αλλά έχω μια ηλιαχτίδα που μου δείχνει.. θα μου δείξει.. Και αυτό μου φτάνει
Να κι αυτή ψηλά κοιτάει..!..
