Και μετά από ένα σύντομο εφιάλτη επιδιορθώσεων, χρημάτων, τρεξίματος, ιδρώτα, φασαρίας, εκμετάλλευσης (πάντα όμως..) ήρθε η μέρα που ίσιωσε το όνειρό μου κι έφερε γαλάζια συννεφάκια πάλι στις νύχτες μου…Για να κάνω κι άλλα όνειρα και ευχάριστες σκέψεις με το κοκκινάκι μου…
Ακόμα έχουν μείνει κάποιες ατέλειες να τις σιδερώσω αλλά τουλάχιστον μπορεί να σταθεί στα ποδαράκια του, (εντάξει ρόδες είναι, και; ) να ξεκινήσει μόνο του (καλά θέλει και το κλειδάκι του, το κουμπάκι του… όλοι έχουν ένα! ) και να δει πάλι τον κόσμο φωτεινό, ζεστό και δροσερό…
Αέρα στα πανιά σου και λάδι στα γρανάζια σου..
…Είπαμε ακόμα έχει κι άλλα… για να φτάσει στις παλιές του δόξες… αλλά το ταξίδι για την Ιθάκη δεν τελειώνει.. Κι ο Οδυσσέας πήγαινε διακοπές που και που…

10 Ιουνίου, 2010 at 23:43
Για άλλη μια φορά με κάνεις τόσο υπερήφανη..για όλο αυτο..ίσως δεν έχεις καταλάβει..δεν πειράζει..
…τι όμορφο όμως που είναι να εχεις γαλάζια συννεφάκια στα όνειρα σου…σου εύχομαι με όλη τη δύναμη της ψυχής μου πάντα να συντροφεύουν τις νύχτες σου..και να κάνεις κι άλλα..πάντα χρωματιστά…ακόμη και κοκκινάκια..
Και τι ποδαράκια…όμορφα κομψά…με ολοκαίνουρια παπουτσάκια..ελαφροπάτητα.. ν’αφήνουν στο δρόμο τα ωραιότερα σημαδάκια…όσα βήματα κι αν κάνουν…όπου κι αν τα κάνουν…μακριά..κοντά..δεν έχει σημασία.
Και φυσικά και όλοι έχουν το κουμπάκι τους..κάποιοι θέλουν και το λουκουμάκι τους..ειδικά οταν αποπνέουν τέτοια γλύκα σαν αυτή που βλέπω..εδώ πιο πάνω..
Όμορφες να’ναι οι νύχτες του οι καλοκαιρινές..δροσερές και πια δεν θα είναι μόνο του..παρέα θα έχει σίγουρα που θα το αγαπάει πολύ..και θα το συντροφεύει και αν θέλει λαδάκι για τα γρανάζια του..δε φτάνει παρά να το ζητήσει..ναι έχει τον τρόπο να το πει..και πάντα το λαδάκι του θα είναι εκεί..και μετά ένα χαδάκι κι ενα φύσημα να φουσκώσουν τα πανιά του και να…ξεκίνησε!!
Όσο για τον Οδυσσέα…ναι πήγαινε διακοπές κι αυτός που και που..αλλά αυτή η Πηνελόπη τον περίμενε και τον νοιαζόταν μια ολόκληρη ζωή..και οι μνηστήρες να…μάτσο..αλλά ποιός τους έδινε σημασία αυτους..χρόνια ολόκληρα..αυτή πάντα για την αγάπη της την παλιά μιλούσε..
Αυτή ήξερε οτι σαν την Ιθάκη, ο Οδυσσέας δεν θα έβρισκε πουθενά…όλο τον κόσμο κι αν γύρισε..όσες Σειρήνες κι αν του έκλεισαν το μάτι..
και ας πέρασαν χρόνια πολλά…κάποια στιγμή κατάλαβε..και γύρισε..
και είναι τόσο ομορφη η Ιθάκη..
……………………………………
σ’ευχαριστώ..